«دست و پای همه چیز بسته شده و خیلی محکم هم بسته شده است.» فرانسیس فرانکو، دیکتاتور اسپانیا، به این جمله می‌نازید. او واقعا نهادهای حکومتی را طوری مستقر کرده بود که دوام حکومت پس از مرگش نیز تضمین شود.

مرگ او در ۱۹۷۵ به دیکتاتوری تقریبا ۴۰ساله او پایان داد و خوآن کارلوس – جانشین او – به قدرت رسید ولی راه ژنرال را نرفت. او می‌دانست اسپانیا دیگر تحمل این تیره‌روزی‌ها را ندارد. پس اصلاحات سیاسی را کلید زد؛ اصلاحاتی که در حدود سه سال به ثمر نشست و دموکراسی را برای اسپانیا به ارمغان آورد.

گذار اسپانیا از دیکتاتوری به دموکراسی یکی از الگوهای موفق در این زمینه است. اما چطور؟ چه شد که بی هیچ کودتا و جنگی این گذار انجام شد؟