در اين مقاله، نوشته‌شده در سال ١٩٩١ ميلادي (١٣٧٠ خورشيدى)، نويسندگان تعريف جديدي از دموكراسى ارائه و ماهیت آن را روشن می‌کنند. آن‌ها مفاهيم، اصول و رویه‌های خاص سیستم‌های دموکراتیک را تعریف می‌کنند. در حالى كه نویسندگان معتقدند دموكراسى براى ثبات و بهره‌ورى كافى نيست، استدلال می‌کنند که به علت انعطاف‌پذيرى آن، دموکراسی بهترين نوع حكومت براى حفظ صلح است.