آرامش دوستدار، یکی از بحثانگیزترین روشنفکران ایران معاصر است. بحثانگیزبودن دوستدار بیشتر از جنبهی نقد تند و تیز دینداری در ایران است؛ آنچه او به آن تعبیر «دینخویی» میدهد. دینخویی در باور دوستدار به دلیل سیطره اسلام بر ایران به وجود آمده است که سد راه اندیشیدن خودبنیاد است.
آرامش دوستدار در سال ۱۳۱۰ در خانوادهای بهایی به دنیا آمد. پدرش «عطالله دوستدار» مردی خوشدوق و فرهیخته و مسلط به زبان انگلیسی و فرانسه بود و با زبان روسی نیز آشنایی داشت. مادرش لقائیه منجم زنی مدرن و متجدد بود که پیش از کشف حجاب رضاشاه، حجاب از سر برداشت. عموی آرامش، احسانالله خان دوستدار ملقب به رفیق سرخ و از همراهان میرزاکوچک جنگلی بود. آثار آرامش دوستدار در ایران اجازه انتشار ندارند. اگر از کتاب «ملاحظات فلسفی در دین و علم» که به وسیله نشر آگه و در سال ۱۳۵۹ منتشر شد بگذریم میشود گفت که همه آثار آرامش دوستدار خارج از ایران منتشر شدهاند.
از آثار آرامش دوستدار میتوان به ملاحظات فلسفی در دین و علم، نشر آگه، تهران، ۱۳۵۹ / امتناع تفکر در فرهنگ دینی، انتشارات خاوران، پاریس، ۱۳۷۰ / درخششهای تیره، انتشارات خاوران، پاریس، ۲۰۰۴ / خویشاوندی پنهان، انتشارات فروغ و نشر دنا، کلن، ۱۳۸۷/ زبان و شبه زبان، فرهنگ و شبه فرهنگ، انتشارات فروغ، ۱۳۹۷ اشاره کرد.
