اعدام اکبر بهادری جامعهی پزشکی ایران را بهتزده کرد.او اعدام شد و اموالش نیز توسط انقلابیان مصادره شد. دکتر اکبر بهادری سیاستمداری برحسته و نماینده مجلس شورای ملی از اراک بود. او پزشک و پایهگذار بیمارستان قدس اراک بود.
دکتر بهادری در سال ۱۳۰۳ در آخچی کهریز اراک دیده به جهان گشود. پدرش عیسیخان بهادری، هنرمندی کمنظیر بود.عیسیخان، طراح، نگارگر، نقاش و یکی از کسانی بود که او را احیاگر هنرهای سنتی ایران در تاریخ معاصر دانستهاند. اکبر بهادری دوران دبستان و دبیرستان را در تهران سپری کرد و پس از آن وارد دانشکده افسری شد و همزمان دانشکده پزشکی را نیر به پایان رساند. او چراح عمومی ارتوپدیست ژاندارمری (ارتش) بود و در جنوب شهر تهران کلینیک کوچکی به نام «کلینیک بهادری» به راه انداخت و در آن کار میکرد. آشنایان و دوستان او، دکتر بهادری را فردی بخشنده میدانستند.
دکتر بهادری در شهر اراک، بیمارستان پیشرفتهای تاسیس کرد. دکتر بهادری را همچنین موسس بیمارستان «بقیهالله الاعظم» تهران میدانند. داستان از این قرار است که دکتر بهادری قطعه زمینی به مساحت هشتهزار متر در خیابان ملاصدرای تهران خریداری کرد برای ساخت بیمارستان که تاسیس این بیمارستان – بقیهالله اعظم- با وقوع انقلاب ۵۷ و دستگیری دکتر بهادری و مصادره اموال دکتر بهادری به سرانجام نرسید.
