آيتالله خمينی ۱۹ مرداد ۱۳۶۰ در ديدار با اعضای انجمن اسلامی دانشجويان ايرانی در اروپا گفت: «مردم توجه به اين داشته باشند که اين همسايه من چه میکند، به خانه همسايه من کی رفتوآمد میکند، فورا اطلاع بدهند به آن کميته نزديک، به آن کلانتری نزديک اطلاع بدهند که يک همچو قصهای در آن منزلها ست. پدرومادرها توجه کنند بچههایشان را، که چه میکنند و چه میگذرد، اين دختر بيچاره را نگذارند که در دام اينها بيفتد، اين پسر بيچاره را نگذارند که در دام اينها بيفتد، خودشان آنها را نصيحت کنند و اگر نصيحتپذير نيستند معرفی کنند. این يک تکليف شرعی است.»
پس از آن مهدی بازرگان در اعتراض به این فتوا، با استناد به آیه ۱۲ سوره حُجُرات که میگوید «وَ لا تَجَسَّسُوا» – در کارهای پنهانی يکديگر جستجو نکنيد – گفت: «مگر خانه مردم قلمرويی نبود که به فرمان قرآن هيچکس مجاز به ورود به آن نبود؟» خمینی نیز ۲۷ مرداد ۱۳۶۰ در جواب بازرگان گفت: «راست است، قرآن فرموده است، مُطاع هم هست امر خدا؛ اما قرآن حفظ نفس آدم را هم فرموده است که هر کسی بايد لا تَقْتُلُوا انْفُسَکُمْ: یعنی خودتان را مکشيد (نسا، ۲۹). اين اِشکال را به سيدالشهدا بکنيد. وقتی که اسلام در خطر است، همه شما موظفيد که با جاسوسی، حفظ بکنيد اسلام را.»
در این ویدیو با گوشهای از سیاست جاسوسپروری جمهوری اسلامی آشنا شوید!
