ماجرا از آنجا شروع شد که محمدرضا شجریان، استاد بزرگ آواز ایران، در ناآرامی‌های سال ۸۸، همراه خس و خاشاک شد، برایشان ترانه خوتند و از مردمی که به خیابان‌ها آمده بودند و توسط جمهوری اسلامی قلع و قمع شدند، حمایت کرد. همین شد که این استاد موسیقی سنتی برای چندمین بار، به صداوسیمای حکومتی ایران اعلام کرد که دیگر اجازه ندارند آثارش را پخش کنند و از این سازمان غیرمردمی به دادگاه شکایت برد؛ مخصوصا به این دلیل که صداوسیما همیشه آثار شجریان را با تصاویری که در راستای اهداف خودش بود پخش می‌کرد. البته شجریان دعای ربنا را از این قاعده مستثنی کرد و این اثر را متعلق به مردم دانست. اما صداوسیما غضب کرد و از آن پس تمام آثار این خواننده مردمی، از جمله دعای ربنا و حتی نام و چهره او را به طور کامل از برنامه‌هایش حذف کرد.