«سوار یه به‌اصطلاح تاکسی‌ می‌شی، مسیرش رو تغییر می‌ده و وارد پارکینگ خونه‌ش می‌شه. دو نفرن، دو متجاوز، دو انگل؛ از پله‌ها به پایین پرت‌ات می‌کنن. به ترتیب سراغ‌ات میان. زانوهات از تحمل وزن‌شون به درد میاد. از وحشت صدات در نمیاد و فقط گریه می‌کنی، اما دریغ از یه داد، یه جیغ؛ بعد از لرزش تن‌شون هم مثل آشغال به کنار پرت‌ات می‌کنن. بلافاصله سراغ ماموران قانون می‌ری، اما اونا با نگاه‌های تحقیرآمیزشون سوال‌پیچ‌ات می‌کنن.  تو مقصری چون ماشین شخصی سوار شدی. تو مقصری چون سکوت کردی. شاید هم از قبل باهاشون دوست بودی، از کجا معلوم؟»

این بخشی از روایت یکی از همراهان توانا ست. تجاوز به عنف، در سیستم قضائی ایران قابل اثبات نیست. برای آشنایی با این معضل دردناک، ویدیو را ببینید!