دوره بحرانی افکار آسیب به خود
آسیب به خود یا خودکشی از جمله پیامدهای تلخی است که تجربه بازداشت و زندانیشدن ممکن است به همراه داشته باشد.
افکار خودآسیبی و خودکشی اغلب گذرا هستند و بعد از گذشت دوره بحران، فرد از ادامه زندگی لذت خواهد برد. کمکگرفتن از مشاوران و رواندرمانگران برای عبور از این دوره توصیه میشود.
آمار موارد ثبتشده خودکشی در ایران، روندی افزایشی دارد
(منبع: دادههای باز ایران – iranopendata.org)
عوامل اجتماعی (اقتصادی، خانوادگی، سیاسی) در بروز خودکشی نقش دارند
(منبع: دادههای باز ایران – iranopendata.org)
۴ مرحله در مسیر خودکشی
- فکر کردن به خودکشی
- برنامهریزی برای خودکشی
- فراهمکردن ابزار
- فراهمکردن فرصت
اگر فردی در خطر خودکشی است نباید به او فرصت داد این کار را انجام دهد.
۱۲ اقدام حمایتی پس از زندان برای پیشگیری از خودکشی
- انجام معاینه پزشکی و آزمایش کامل خون برای اطمینان از سلامت جسمی
- کمکگرفتن از رواندرمانگران و مشاوران
- زماندادن به خود و دیگران برای عبور از دورههای بحرانی
- تقدیر و پشتیبانی از فرد آزادشده برای مقاومت
- تداوم گفتوگو با فرد آزادشده بدون اجبار او به بیان مطالب
- احتیاط در دسترسی فرد آزادشده به دارو
- پرهیز از سرزنش
- پرهیز از فاجعهسازی: فرد را از دادگاه و … نترسانید.
- تماس با مشاروان حقوقی برای حمایت قانونی
- حمایت و همراهی فرد در فعالیتهایی که دوست دارد
- حضور دوستان قابل اعتماد در کنار فرد
- تماس و مشورت با افرادی که تجربه زندان سیاسی داشتهاند
باورهای نادرست و واقعیت درباره آسیب به خود
- باور نادرست: کسی که درباره خودکشی حرف میزنند، دست به خودکشی نحواهند زد.
- واقعیت: صحبت در زمینه خودکشی ممکن است به نوعی درخواست غیرمستقیم کمک از شنونده باشد.
- باور نادرست: خودکشی علامت ندارد.
- واقعیت: گفتوگو، تهیه ابزار (داروها و قرص ها) باید جدی گرفته شوند.
- باورنادرست: اگر فردی تصمیم به خودکشی بگیرد، نمیتوان او را متوقف یا منصرف کرد.
- واقعیت: خودکشی تا حد بسیار بالایی قابل پیشگیری است و میتوان به افراد کمک کرد.
- باورنادرست: خودکشی درد و رنج ندارد.
- واقعیت: بیشتر روشهای خودکشی با درد و رنج بسیار زیاد همراه است. بازنمایی خودکشی در سینما یا ادبیات دقیق و واقعی نیست.