گزارش اختصاصی آموزشکده توانا
در پی اعتراضات گسترده مردمی در دیماه ۱۴۰۴، دو شاهد عینی در گفتوگوی تصویری با آموزشکده توانا، جزئیات هولناکی از سرکوب خشن، شلیک مستقیم به معترضان، وضعیت بحرانی بیمارستانها و صحنهسازی نهادهای امنیتی در شهر خمینیشهر (همایونشهر سابق) و مناطق اطراف آن را روایت کرده است. این گزارش، بازخوانی دقیق مشاهدات این دو شاهد معلم و رزمنده سابق جنگ ایران و عراق از وقایعی است که او آن را «وحشیانهتر از عملیاتهای جنگی» توصیف میکند.
شاهدان ضمن تاکید بر عدم اطلاع از آمار و میزان دقیق جنایت بهدلیل قطع گسترده ابزارهای ارتباطی اعم از موبایل و حتی خطوط ثابت تلفن مواردی را که در این گزارش آمده بر اساس شواهد عینی و حضور مستقیم در اعتراضات، بیمارستانها و مراسم خاکسپاری جانباختگان گزارش کردهاند و اظهار داشتند که این روایت، بخشی از خشونت و سرکوبی است که بر کل شهر و مناطق اطراف آن رفته است و در برگیرنده تمام مناطق شهر نیست.
آغاز اعتراضات؛ تجمع در میدان تاریخی عصارخانه
جرقه اعتراضات در خمینیشهر از شب اول، پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، زده شد. حدود ۵ هزار نفر از ساعت ۸ و ۹ شب در میدان تاریخی «عصارخانه» (یادگار دوره صفویه) تجمع کردند. با حضور نیروهای انتظامی، ابتدا جمعیت پراکنده شد اما از ساعت ۹ شب به بعد، نیروها اقدام به شلیک گاز اشکآور کردند که با مقاومت مردم روبرو شد.
معترضان سپس از میدان مرکزی (امام) به سمت فرمانداری در جنوب شهر حرکت کردند. شاهد عینی تاکید میکند که در طول مسیر، با وجود حضور هزاران میلیارد تومان اموال خصوصی و عمومی (بانکها، طلافروشیها و موبایلفروشیها)، هیچ آسیبی به این اماکن وارد نشد. او حتی به موردی اشاره کرد که وقتی فردی سنگی به سمت بانک ملی پرتاب کرد، خودِ معترضان با او برخورد کرده و فریاد زدند: «اجازه تخریب اموال عمومی را ندارید.» تنها اقدام نمادین معترضان، پایینکشیدن تابلوی دفتر «نقدعلی»، نماینده شورای نگهبان (که به تندخویی شهرت دارد)، بود؛ هرچند به ساختمان دفتر این مقام نیز آسیبی نرسید.
شبهای خونین؛ از شلیک هوایی تا آتش سنگین در فرمانداری
در شب اول (پنجشنبه)، با حرکت مردم به سمت میدان ۲۲ بهمن و ساختمان فرمانداری، نیروهای امنیتی ابتدا تیراندازی هوایی کردند. در این شب، دستکم ۲ تا ۳ نفر از کسانی که قصد پیشروی به سمت فرمانداری داشتند، بر اثر شلیک مستقیم جان باختند.
فاجعه اصلی در شب دوم، جمعه ۱۹ دی، رخ داد. شاهد عینی گزارش میدهد که با حرکت مجدد مردم، از داخل ساختمان فرمانداری و یک واحد صنفی مشکوک (که با نیروهای امنیتی همکاری میکرد)، آتش سنگینی به روی مردم گشوده شد. طبق گفته او، آمار حداقلی جانباختگان این شب ۶ تا ۷ نفر است، اما تخمینهای محلی از کشتهشدن ۲۰ تا ۴۰ نفر خبر میدهند.
صحنهسازی برای قتل یک بسیجی و استفاده از «دوشکا»
در میان روایات، یک مورد تکاندهنده از صحنهسازی امنیتی وجود دارد: فرزند یک فرد بسیجی که از سر کنجکاوی در میان جمعیت حاضر شده بود، توسط تکتیراندازان هدف قرار گرفت. نیروهای اطلاعاتی برای سرپوش گذاشتن بر این جنایت، خانواده وی را متقاعد کردند که بگویند «مردم» او را کشتهاند. آنها حتی پس از کشتهشدن او، چندین ضربه چاقو به جسد وارد کردند تا سناریوی قتل توسط معترضان را تکمیل کنند. این در حالی است که شاهد عینی تاکید میکند هیچ نیروی پلیس یا بسیجی در این شهر کشته نشده است.
در محله «جویآباد» (منطقه بختیارینشین در مرز خمینیشهر و اصفهان)، وضعیت به مراتب وخیمتر بوده است. معترضان در این منطقه کنترل بخشهایی از محله را در دست گرفته بودند که نیروهای امنیتی برای بازپسگیری آن از مسلسل سنگین دوشکا استفاده کردند. گفته میشود آمار کشتههای این محله به تنهایی بیش از ۵۰ نفر (دو تا سه برابر مرکز شهر) است.
بحران در بیمارستانها؛ ضربوشتم کادر درمان
شاهد عینی به نقل از بستگان خود در کادر درمان، وضعیت بیمارستانهای «اشرفی» و «۹ دی» را بحرانی توصیف کرد:
*انتقال آسیبدیدگان بیش از ظرفیت مراکز درمان: در موردی که برای اولین بار در این شهر به وقوع پیوسته، پس از تکمیل ظرفیت پذیرش بیمارستان اشرفی، معترضان آسیبدیده برای اولین بار در حوادث مربوط به اعتراضات به بیمارستان ۹ دی منتقل شدهاند و حتی ۲۰ جسد از جانباختگان در سردخانه این بیمارستان گزارش شده است.
* فشار امنیتی: نیروهای امنیتی با ورود به بیمارستان، کادر درمان را برای بازجویی و بازداشت مجروحان تحت فشار گذاشتند که با مقاومت پزشکان روبرو شد. در یک مورد، کادر درمان به دلیل ممانعت از بازداشت بیماران، مورد ضربوشتم و فحاشی قرار گرفتند.
* مرگ زیر دست درمان: یک مجروح بر اثر خونریزی شدید و ممانعت نیروهای امنیتی از روند درمان، جان خود را از دست داد.
* قتل پس از انتقال: فردی به نام «جعفریپور» در حالی که هنوز تجهیزات درمانی به بدنش وصل بود، از بیمارستان منتقل و ساعتی بعد خبر مرگش به خانواده (که از خیرین بنام شهر هستند) داده شد.
* درمان مخفیانه: بسیاری از مجروحان به دلیل ترس از بازداشت، در خانهها مداوا میشوند. برخی پزشکان به صورت داوطلبانه و مخفیانه اقدام به جراحی یا خروج ساچمه میکنند، هر چند که با جو شدید امنیتی امکان دسترسی به تجهیزات تخصصی مثل رادیوگرافی و اطاق عمل استاندارد محدود و تقریبا غیر ممکن است و این در حالی است که برخی معترضان به دلیل شدت جراحات مجبور به قطع عضو مخفیانه شدهاند.
* وظعیت بحرانی کادر درمان: وضعیت روحی و روانی کادر درمان را در این بیمارستانها به علت حجم بالای کشتهشدگان و آسیب دیدگان بحرانی و وخیم توصیف شده و مواجه و تحمل این حجم از فشار برای آنها فوقالعاده بوده است، در یک مورد سوپروایز بیمارستان از شدت ناراحتی دچار عدم کنترل احساسات شده و با ضربات مکرر بر صورت خود دچار آسیب شده است.
کشتار روزهای۲۰ و ۲۱ دی؛ شلیک بیهدف و تکتیراندازان
روزهای شنبه و یکشنبه، اوج کشتار با استفاده از تیر جنگی بود. شاهد عینی از استقرار تکتیراندازان و مسلسلچیها بر بام مسجدی در میدان عصارخانه خبر داد. او به جانباختن فردی به نام «ندافی» اشاره کرد و گفت فرد دیگری به نام «اعلایی» که قصد کمک به او را داشت، با اصابت گلوله مستقیم در دم جان سپرد. آمار کلی این شهر دستکم ۲۰ کشته و بیش از ۱۰۰ زخمی تخمین زده میشود.
وضعیت وخیم زندان دستگرد اصفهان
پس از فروکشکردن درگیریها، موج بازداشتها با بازبینی دوربینهای مداربسته اصناف آغاز شده است. روزانه ۵ تا ۶ نفر (عمدتا جوانان) بازداشت و به زندان دستگرد منتقل میشوند. طبق گزارش، این زندان که گنجایش ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر را دارد، اکنون بیش از ۷۵۰ بازداشتی را در خود جای داده است. وضعیت به قدری وخیم است که بازداشتیها حتی روی پلههای منتهی به سرویس بهداشتی میخوابند.
نجفآباد؛ کانون اصلی کشتهشدگان اعتراضات در استان
این شاهد عینی به نقل از شنیدههای موثق، آمار کشتهشدگان شهرستان نجفآباد را تکاندهنده توصیف کرد و گفت دستکم ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر در این شهر جان باختهاند. همچنین در «یزدانشهر»، منطقهای که به شجاعت ساکنان بختیاریاش شناخته میشود، آمار جانباختگان حداقل ۶۰ نفر گزارش شده است.
سخن پایانی شاهد عینی
این معلم و رزمنده سابق جنگ، با اندوهی عمیق میگوید: «من در عملیات بیتالمقدس بودم، اما این حجم از تیراندازی و انفجار بیآمان را حتی در جبهه هم ندیده بودم. حکومت در ۳-۴ روز، بیش از آمار کشتههای یک سال جنگ با عراق، از مردم خود کشته است. من سالها برای نزدیکانم رخت عزا نپوشیدم، اما اکنون تا پایان این حکومت، سیاهپوش این جنایت بزرگ خواهم ماند.»
او در پایان از تمامی افراد وطنپرست در داخل سیستمهای امنیتی خواست تا با انتشار آمار دقیق، ابعاد این «توحش» را برای جهانیان روشن کنند.
وی در خاتمه تاکید کرد با این بهایی که ملت ایران در مبارزات اخیر با حکومت پرداخته است بعید میداند هیچ قدرت و حکومت تمامیتخواه و دیکتاتور دیگری توان حکمرانی بر این مردم را پیدا کند و مردمی که این چنین در راه آزادی خون داده و اجازه تسلط هیچ دیکتاتور دیگری را نخواهد داد.
همچنین از اعمال خشونت بیشتر و کشتن مردم توسط جمهوری اسلامی در صورت وقوع جنگ با نیروهای خارجی و کشتهسازی مردم مانند حادثه هواپیمای اکراینی برای مظلومنمایی و تحتفشارقراردادن طرفهای مقابل با این ترفندها ابراز نگرانی کردند.