شهادت‌ها از کشتار و خشونت سیستماتیک در اصفهان نشان می‌دهد که این شهر در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ صحنه یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های تاریخ معاصر ایران به دست جمهوری اسلامی بوده است. اطلاعات خود را از خانواده‌ها، دوستان قربانیان و پرستاران و پزشکان بیمارستان‌های میلاد، الزهرا، کاشانی و صدوقی و چند صد نفر شاهدان عینی جمع‌آوری کرده‌ایم.

طبق گزارش‌های میدانی و بیمارستانی، هر محله اصفهان بین ۵۰ تا ۱۰۰ کشته داشته است. یک منبع که در سازمان بهداشت استان اصفهان مشغول به کار است و خواسته به علت امنیت جانی نامش فاش نشود، گفته تعداد کشته‌های اصفهان ۱۲۰۰۰ نفر است، به‌جز آن‌هایی که گمنام شده‌اند.

شاهدان عینی می‌گویند نیروهای حکومتی با لباس‌های نظامی، لباس نیروی انتظامی و بسیج در خیابان‌های اصفهان حضور داشتند و با بی‌سیم دستور کشتار دریافت می‌کردند.

تیراندازی‌ها کاملاً هدفمند و سیستماتیک بود: شلیک مستقیم به سر، قلب، سیاهرگ ران و قفسه سینه برای کشتن؛ ساچمه به چشم‌ها برای کور کردن؛ و شلیک به بیضه‌های مردان و واژن زنان برای ایجاد وحشت و تحقیر جنسی سیستماتیک. چندین شاهد مستقل از نقاط مختلف شهر گزارش داده‌اند که وقتی تیر جنگی تمام می‌شد، با چاقو سر معترضان به دست بسیج بریده می‌شد. به‌علاوه، یکی از شاهدان سردخانه باغ رضوان می‌گوید تعداد زیادی جسد بدون سر دیده است و اکثر آن‌ها دختر بودند.

یک شاهد ۶۰ ساله نیز روایت می‌کند که هنگام فرار از دست نیروهای سپاه زمین خورده و سربازان با پوتین به صورت و بدن او کوبیده‌اند. زن قربانی به سربازان گفته است: «من جای مادر شما هستم»، اما سرباز پاسخ داده است: «تو هرزه‌ای که می‌خواهی رژیم عوض شود و باید امثال شما منقرض شوند.»

حکومت از تحویل جنازه‌ها هفته‌ها خودداری کرده است. چندین خانواده در اصفهان نیز تأیید کرده‌اند که دولت آن‌ها را مجبور کرده تا قبول کنند فرزندشان به‌عنوان شهید بسیجی ثبت شود یا مبلغ یک میلیارد تومان به‌عنوان «حق تیر» برای هر تیر جنگی که با جسم فرزندشان اصابت داشته پرداخت کنند تا جنازه تحویل داده شود. خانواده کشته‌شدگان زن نیز مجبور شده‌اند علت مرگ را «مرگ طبیعی» یا «تصادف» برای زنان امضا کنند.

طبق گزارشات پرستاران و پزشکان بیمارستان‌های اصفهان، به دست نیروهای سپاه و بسیج تیر خلاص به مجروحان روی تخت بیمارستان‌ها زده می‌شد. خانواده‌ها هنگام تحویل جنازه متوجه می‌شدند که تیر تازه‌ای، به‌عنوان تیر خلاص، به بدن زده شده است. کسانی که در خیابان‌ها برای کمک و انتقال زخمی‌ها اقدام می‌کردند نیز هدف قرار می‌گرفتند.

یک پرستارِ شاهد عینی شهادت داده است که نیروهای سپاه در بیمارستان‌ها آمپول‌هایی به پرستاران می‌دادند تا به مجروحان تزریق کنند. اگر پرستار امتناع می‌کرد یا سؤال می‌پرسید، با اسلحه تهدید می‌شد. به گفته این شاهد، آمپول‌ها باعث درد شدید و وخیم‌تر شدن حال مجروح می‌شد.

شاهدان متعددی گزارش داده‌اند که اجساد را در گودال‌های بزرگ در دامنه کوه‌های اصفهان و کنار باغ رضوان دفن می‌کردند و برخی اجساد را به شهرهای دیگر منتقل کرده و در قبرهای قدیمی و ناشناس دفن می‌کردند تا شناسایی نشوند. در بازار سبزی اصفهان اجساد نگه‌داری می‌شد و سپس کامیون‌ها آن‌ها را منتقل می‌کردند. چند شاهد عینی می‌گویند حتی صدای ناله‌ای از میان اجساد شنیده می‌شد که نشان می‌دهد برخی هنوز زنده بوده‌اند. سه شاهد عینی از وجود گورهای دسته‌جمعی در اطراف باغ رضوان خبر داده‌اند و یکی از کارگرانی که در دفن اجساد به سپاه کمک کرده گفته است چشم کارگران بسته شده و به مکان کوهستانی برده شدند تا گودال‌ها کنده شود و کامیونی پر از اجساد تخلیه شد. به گفته این شاهد، لباس‌های خون‌آلود اجساد هم با آن‌ها دفن شد.

در جریان سرکوب، تیراندازی نیروی سپاه، پلیس، ارتش و بسیج از پل‌ها، مساجد، بانک‌ها و مقرهای سپاه گزارش شده است. خودروهای غیرنظامی نیز هدف تیراندازی قرار گرفتند، حتی اگر کودک در داخل خودرو بود. گزارش‌هایی از کشته شدن خانواده‌ها داخل ماشین موجود است. خانه‌ها مورد حمله قرار گرفتند تا افراد پناهنده و صاحب‌خانه دستگیر یا جنازه‌های مخفی‌شده توسط مردم، به دست مأموران حکومتی ربوده شود. مردم بدون سلاح کشته شدند و تنها امیدشان مداخله جامعه جهانی و سرنگونی رژیم بوده است.

خیابان‌ها پوشیده از خون بود و شاهدان فیلم‌هایی از شلیک به سر و سینه قربانیان ارسال کرده‌اند. شعارهایی که مردم سر می‌دادند، مانند «مرگ بر خامنه‌ای»، «امسال سال خونه، علی خامنه‌ای سرنگونه»، «پهلوی برمی‌گرده»، «مرگ بر جمهوری اسلامی»، «این آخرین پیامه، هدف خود نظامه» و «جاوید شاه»، نشان‌دهنده نیت تغییر رژیم بوده و نه اصلاحات. مردم بدون سلاح در برابر سلاح‌های جنگی حکومت کشته می‌شدند و بسیاری تنها امید خود را در مداخله نظامی بین‌المللی و سرنگونی سپاه می‌دیدند.

هیچ گزارشی مبنی بر مداخله آنچه حکومت «گروهک‌های مسلح تروریستی» و «مردم مسلح» می‌خواند در اصفهان داده نشده است.

سلاح‌های استفاده‌شده به دست بسیج، سپاه و پلیس، به گفته شاهدان، کلاشینکف، مسلسل، دوشکا، شاتگان و اشک‌آور سمی گزارش شده است.

شاهدان عینی از وجود پهپاد در آسمان برای فیلم‌برداری و استفاده از لیزر برای نشانه‌گیری مردم معترض خبر می‌دهند.

گزارش‌هایی از دزدیدن دوربین‌های خانه‌ها و مغازه‌ها به دست مأموران دولت برای تشخیص چهره معترضان و دستگیری آن‌ها داده شده است. یک معلم از فولادشهر اصفهان شهادت داده که دانش‌آموزان را از سر کلاس دستگیر می‌کنند و برای خانواده و خود دانش‌آموز جلسه توجیهی می‌گذارند که نباید با رژیم مخالفت کنند، وگرنه دستگیر یا کشته می‌شوند. آموزش‌وپرورش برای تهدید معلم‌ها جلسه گذاشته که باید دانش‌آموزان مخالف را معرفی کنند.

این شهادت‌ها نشان‌دهنده سرکوب سازمان‌یافته، خشونت جنسی و فیزیکی، تیر خلاص به مجروحان، حمله به بیمارستان‌ها، دفن مخفیانه گروهی و جعل اطلاعات قربانیان به دست ارگان‌های دولتی جمهوری اسلامی در اصفهان است. این اقدامات به‌وضوح در چارچوب جنایت علیه بشریت و نقض سیستماتیک حقوق بشر قرار می‌گیرد و نیازمند تحقیقات مستقل بین‌المللی و پیگرد قانونی آمران و عاملان است.