بکتاش آبتین شاعر، فیلمساز و کارگردان، متولد ۱۳۵۳ در شهر ری است. از او کتابهایی با عناوین «و پای من که قلم شد نوشت برگردیم»، «مژهها، چشمهایم را بخیه کردهاند»، «شناسنامه خلوت»، «پُتک» و «در میمون خودم پدربزرگم» منتشر شده است. همچنین در سال ۱۳۹۱ مجموعه شعر «پتک»، کتاب برگزیده هفتمین دوره جایزه کتاب شعر خبرنگاران شد. او به عنوان مستندساز نیز فیلمی درباره علیشاه مولوی، شاعر برجسته، به نام «کاملا خصوصی برای آگاهی عموم» را در کنار فیلم و مستندهای دیگری از جمله «۱۳ اکتبر ۱۹۳۷» درباره لوریس چکناوریان در کارنامه کارگردانی خود دارد.
آبتین در شهریور ۱۳۹۳ به عنوان یکی از اعضای هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران و درسال ۱۳۹۶ به عنوان یکی از بازرسان این کانون انتخاب شد.
در سال ۱۳۹۸ دادگاه انقلاب اتهام بکتاش آبتین را به همراه دو نویسنده دیگرِ عضو کانون نویسندگان به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» محکوم کرد و برای آن مصادیق و مستنداتی ذکر نکرد از جمله انتشار نشریه داخلی کانون نویسندگان ایران، مشارکت در تدوین کتاب تاریخچه کانون، بیانیههای کانون و حضور در مراسم سالگرد محمدجعفر پوینده، محمد مختاری و احمد شاملو. آبتین روز پنجم مهر سال ۱۳۹۹ و در اوج بحران شیوع کووید-۱۹ برای اجرای حکم به زندان منتقل شد.
او ۱۵ فروردین ۱۴۰۰ به دلیل ابتلا به کووید به بیمارستان اعزام و سپس در بهداری مرکزی زندان اوین بستری شد، اما پس از چهار روز با وجود مثبتبودن نتیجه تست کرونا و اسکن ریه، در حالی به بند عمومی زندان اوین بازگردانده شد که دچار سرفههای شدید، ازدستدادن حس چشایی و بویایی، تب و بدندرد شدید بود و برای حفظ جان و سلامت دیگر زندانیان بند ۸، خود را در حسینیه بند قرنطینه کرد. در همین زمان بود که تصویری از او در فضای مجازی منتشر شد و او را با پابند بستهشده به تخت بیمارستان نشان میداد. این عکس واکنشهای زیادی برانگیخت و مقامات قضایی را نیز به عکسالعملی عاری از حقیقت مبنی بر پیگیری مقصران این اتفاق وادار نمود.
اما در روزهای پایانی آذرماه ۱۴۰۰ خبری مبنی بر ابتلای مجدد او به کرونا منتشر شد. در ابتدا بکتاش آبتین را با وجود داشتن علائم کرونا به بیمارستان اعزام نکرده و هر بار با چند قرص معمولی او را به بند زندان برگردانده بودند تا اینکه به دلیل وخامت حالش، او به بیمارستان طالقانی اعزام میشود.
کانون نویسندگان ایران در کانال تلگرام خود نوشت: «روز دوشنبه ۲۲ آذر ماه، خانواده و وکیل بکتاش آبتین موفق شدند با دریافت موافقت مقامات مسئول برای اعزام به مرخصی استعلاجی این نویسنده، او را از بیمارستان طالقانی به بیمارستان دیگری منتقل کنند تا بتوانند بر روند درمان او نظارت داشته باشند.» در همین روز راضیه زیدی، وکیل مدافع بکتاش آبتین، به وبسایت خبری دیدهبان ایران گفت: «با توجه به این که هر دو ریه ایشان درگیر بیماری شده است، ممکن است وضعیت جسمیشان رو به وخامت برود.»
یازدهم دی ماه کانون نویسندگان ایران از وخیمترشدن حال این شاعر و فیلمساز محبوس در زندان خبر داد. به گزارش این کانون حال عمومی او وخیمتر شده و پزشکان برای ادامه روند درمان، او را در وضعیت «کمای مصنوعی» قرار دادند. کانون نویسندگان در این گزارش خود آورده است که «رنجی که آبتین در این یک ماه متحمل شده است، نتیجهی مستقیم عملکرد حکومت و زندانبانان آبتین است».
دوازدهم دی ماه تنی چند از زندانیان سیاسی زندان اوین طی بیانیهای از بکتاش آبتین حمایت کردند. در بخشی از این بیانیه آمده است: «… ما زندانیان بند ۸ زندان اوین سال گذشته نیز شاهد اتفاق مشابهی بودیم: عدم رسیدگی درمانی به وضعیت بهنام محجوبی که به مرگ او و همچون همیشه عدم پاسخگویی مناسب مسئولان منجر شد. هماکنون هم رضا خندان (مهابادی)، زندانی سیاسی اوین و یکی دیگر از اعضای کانون نویسندگان ایران به دلیل ابتلا به کرونا در بیمارستان بستری است.
وابستهکردن جسم رنجور زندانیان به انواع داروهای آرامبخش، عدم اعزام بهموقع به بیمارستان طرف قرارداد زندان اوین، تلاش برای لاپوشانیکردن و بیاهمیت جلوهدادن بیماری، تاخیر در اعطای مرخصی درمانی، پایینبودن کیفیت مواد غذایی و کمبود ویتامینهای ضروری برای بدن، کاهش جیره بهداشتی زندانیان و قراردادن زندانی در وضعیت خطرزای جسمی و روانی از جمله مواردی است که یک بیماری ساده و قابل درمان و پیشگیری را در فضای زندان به مسئله مرگ و زندگی تبدیل میکند. … بکتاش در ۱۵ ماه مدت حبس خود، از هیچ امکان و فرصتی برای دفاع از زندانیان تحت ستم در زندان جمهوری اسلامی دریغ نکرده و همواره دوشادوش و همراه زندانیان حقوق آنها را پیگیری کرده است.
ما زندانیان سیاسی بند ۸ زندان اوین ضمن اعتراض به قوه قضاییه، سازمان زندانها و کلیه نهادهای مسئول، عواقب هرگونه خطر جانی برای بکتاش آبتین را نه متوجه کووید ۱۹ بلکه بر عهده آنها میدانیم … .»
بکتاش آبتین سرانجام در روز هجدهم دی ماه ۱۴۰۰ به دلیل پیشرفت بیماری کرونا در بیمارستان درگذشت. بسیاری از مردم و فعالان سیاسی و رسانهای، مرگ او را قتل حکومتی تلقی کرده و خواستار پاسخگویی حکومت در این زمینه شدند. این واکنشهای تند خطاب به حکومت به این دلیل بود که بکتاش آبتین به بیماری زمینهای مبتلا بود و حکومت با علم به این موضوع، باز هم او را زندانی کرد و حتی با تعلل زیاد در اعزام او به بیمارستان، به شکل غیرمستقیم وی را حذف کرد.