اگرچه کنیا در سال ۱۹۶۳ از زیر سلطه استعمار بریتانیا خارج شد و استقلال پیدا کرد، عرصه سیاسی این کشور همچنان دستخوش تحولات فراوان بود.
در همین سالها «ماهنامه حقوقی نایروبی»، از نشریات پیشتاز و مدافع دموکراسی و حقوق بشر، مرتب صفحاتی را به نامههای خوانندگان اختصاص میداد- از جمله صفحاتی ویژه اشعار رسیده؛ اشعاری که آرمان سرایندگانش را بازتاب میداد، اشعاری برای کنیا.
به همین روال در شماره ۱۶ این نشریه، منتشرشده در مه ۱۹۸۹، دو قطعه شعر منتشر شد: «امروز مردم سومالی، فردا …»، از مووِنی موانگِکا، و «دویست تن مقابل بیست میلیون»، از مووِلو موتوکو؛ سرودههایی که از سرکوب و ستم و آرمانهای سپردهشده به دست باد میگفتند و مخاطب را به اعتراض دعوت میکردند.
