در این دوره آموزشی، از چشماندازی روانشناختی و اجتماعی و بر اساس رویکرد حمایتگرانه، تاثیر محیط زندان بر زندانیان سیاسی مورد بررسی قرار میگیرد و همچنین نوع این تاثیر در نسبت با خانوادههای زندانیان نیز واکاوی میشود.
به بیان دیگر هدف این دوره آموزشی آن است که پیامدهای روانی زندان را به مثابه یک نگرانی جدی مورد توجه جدی قرار دهد و نشان دهد که نبایستی صرفا به آزادی زندانی سیاسی توجه کرد بلکه چالشهای پس از آزادی نیز بایستی در کانون توجهات قرار بگیرند. بهویژه که خانوادهها نیز در چنین وضعیتی هم متاثر از وضعیت هستند و هم در کموکیف آن وضعیت تاثیرگذار خواهند بود.
این مسئله در خانوادهها آن اندازه جدی است که در این دوره از پدیدهای چون «ترومای غیر مستقیم در خانواده زندانیان سیاسی» سخن به میان میآید. بدیهی است که بر اساس چنین دغدغهای و در کنار نگاه علمی به مسئله، راهنماییهای عملی نیز بخشی از این کار و دوره هستند و حمایتگری از فرد زندانی و نیز خانوادهها صورتی جدی خواهد داشت تا این دوره بتواند به هدف خود مبنی بر تقویت تابآوری بین زندانیان نائل آید.
در جلسه واپسین نیز مسئله خشونت جنسی مطمح نظر قرار میگیرد؛ مسئلهای که در زندانهای جمهوری اسلامی بسیار رایج است و به بیان این دوره «به عنوان ابزاری برای سرکوب» استفاده میشود. بر این اساس «پیامدهای اجتماعی استفاده از خشونت جنسی» نیز مورد بحث جدی قرار میگیرد و «۸ اقدام فوری» برای یاریرسانی پیشنهاد میشود.
دوره «حمایت روانی-اجتماعی از سلامت روانی زندانیان سیاسی در ایران» در ۶ جلسه ارائه میشود و امیدوار است بتواند در این حوزه یاریگر زندانیان سیاسی و خانوادههای آنها باشد.
مدرس این دوره احمدرضا محمدپور یزدی، روانشناس، است.
احمدرضا محمدپوریزدی، دارای دکترای رواندرمانی در علم، در حال حاضر کاندیدای دکترای تحلیل اجتماعی و فرهنگی و پژوهشگر در دپارتمان جامعهشناسی و انسانشناسی دانشگاه کنکوردیای کانادا و نیز عضو تیم بالینی دو کلینیک روانشناسی و روانکاوی در مونترال است.
تخصص اصلی او در حوزه روانکاوی تروماتراپی و در حوزه انسانشناسی فرهنگی اجتماعی ترومای جمعی است. او آثار متنوعی به فارسی و انگلیسی در ژورنالهای معتبر منتشر کرده است و جوایز پژوهشی متعددی مثل جایزه انجمن بینالمللی روانکاوی برای مسابقه مقالهنویسی ۲۰۲۳ و اکسلنت اوارد و مریت اسکالرشیپ کنکوردیا را در کارنامه خود دارد.