در دسامبر ١۹٨۶ دانشجویان دانشگاه علوم و تکنولوژی حِفِی در چین دست به تظاهرات زدند. آنها به تصمیم خودسرانه دولت اعتراض داشتند که حق دانشجویان برای انتخاب نمایندگانشان در کنگره خلق، را لغو کرده بود. دهها دانشگاه دیگر نیز به این حرکت اعتراضی پیوستند؛ اما پاسخ حزب کمونیست برکنارکردن هو یائوبنگ، دبیرکل حزب کمونیست، به اتهام همراهی با دانشجویان و اخراج شماری از روشنفکران از دانشگاه بود.
جنبش دانشجویان برای مدتی خاموش شد؛ اما مرگ ناگهانی یائوبنگ در ۱۵ آوریل ۱۹۸۹ آن را دوباره به خروش در آورد. دانشجویان در سوگ او در میدان تیانآنمن جمع شدند و یک تظاهرات عظیم مردمی شکل گرفت. در ۲۷ آوریل بیش از یک میلیون شهروند چینی در حمایت از جنبش دموکراسی به خیابانها ریختند. سیزدهم ماه مه نیز بیش از ۲ هزار دانشجو دست به اعتصاب غذا زدند تا دولت را وادار کنند به مطالباتشان پاسخ دهد.
اعتراضات گستردهتر شد تا اینکه در ۱۹ ماه مه عریضهای با امضای یان جیاءچی، استاد برجسته علوم سیاسی، سو شیائوکانگ، نویسنده و کارگردان سرشناس، و ونگ جونتائو، روزنامهنگار معروف، منتشر شد. آنها تاکید کردند که از مبارزه برای تحقق دموکراسی دست نخواهند کشید.
