Search

English

کارگران: کتک خوردیم؛ پلیس: برای امنیت لازم بود

جان کارگران ایرانی به لب رسیده است. در ادامه اعتراضات صنفی – کارگری پیاپی که در شهرهای مختلف کشور برگزار می شود در چند روز اخیر در اراک تجمعات گسترده کارگری شکل گرفته بود. کارگران دو کارخانه آذرآب و کارخانه هپکو اراک به خیابان ها آمدند و به عدم پرداخت حقوق معوقه خود اعتراض کرده اند و از مسئولان مربوطه خواستند به خواسته های برحق و بدیهی آن ها رسیدگی شود.کارگران کارخانه هپکو در محل «پل شهید بختیاری» روی ریل راه آهن تجمع کرده بودند و کارگران کارخانه آذرآب اراک جاده اراک – تهران را مسدود کرده بودند. این تجعمات روزهای دیگر در دیگر نقاط شهر اراک  نیز ادامه پیدا کرد.

تجمع گسترده کارگران دو کارخانه آذرآب و هپکو اراک

بنا به اخبار رسیده از«اتحادیه آزاد کارگران ایران» کارگران این دو کارخانه چندین ماه بود که حقوق خود را دریافت نکرده بودند. کارگران کارخانه هپکو از دی ماه سال گذشته هیچ حقوق و مزایایی دریافت نکردند و حتی در تیر امسال به مدت دو هفته به مرخصی اجباری فرستاده شدند. در کنار این، کارگران کارخانه آذرآب اراک نیز شش ماه بود که حقوق خود را دریافت نکرده بود. کارگران این کارخانه همچنین خواستار این نیز شده بودند که مساله «بدهی های بانکی و بیمه ای این واحد صنعتی و از سرگیری فعالیت های آن» نیز مورد نظر قرار بگیرد.

اما به این خواسته ها نه تنها وقعی نهاده نشد بلکه این تجمعات با حضور گسترده نیروهای امنیتی و گارد ویژه به خشونت کشیده شد. نیروهای انتظامی و ضدشورش به صورت گسترده وارد عمل شدند و با حمله به کارگران دو کارخانه هپکو و آذرآب بسیاری از آن ها را زخمی کردند، طوریکه به گفته کانال های معتبر اخبار کارگری، «تعداد قابل توجهی از آنان راهی بیمارستان شدند.» اما مسئولان انتظامی چه پاسخی برای این رفتار خشن داشته اند؟ خشونت در مقابل کارگرانی که «ابوالفضل پوروفایی» – مسئول کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان مرکزی- نیز تایید می کند که چندین ماه بودکه حقوق نگرفته بودند.

کیومرث عزیزی – فرمانده انتظامی استان مرکزی – دو روز پیش در واکنش به انتقادهای گسترده از حمله به کارگران، سرکوب کارگران در اراک را ناگزیر ارزیابی کرد و آن را به منظور «تثبیت و استقرار امنیت عمومی» دانست. به گفته او:‌«نیروهای پلیس چندین ساعت در کنار کارگران بودند ولی آنان به توصیه های مشفقانه و دوستانه پلیس توجهی نکردند». این رفتار خشونت آمیز پلیس اراک در حالی بود که تجمعات کارگران تجمعاتی مسالمت آمیز و به دور از خشونت بود. شاید از این رو بود که مدیر کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی اراک، کارفرمایان کارخانه ها را مقصر دانست و گفت:‌«اگر کارفرمایان آذرآب و هپکو به تعهدات خود در برابر کارگران عمل کرده بودند، شاهد (این) اتفاقات نبودیم».با این وضعیت پیدا نیست مشت و باتوم نیروهای ضدشورش چرا باید بر جان خسته کارگران فرود بیاید؟

این سرکوب با اعتراضات گسترده در سطوح دیگر نیز مواجه شد. کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار در واکنش به سرکوب خشن کارگران بیانیه ای صادر کرد و نوشت:«جالب است دیگر هیچ مقام مسئولی در استان حتی برای دلجویی از ماه‌ها تاخیر حقوق کارگران حاضر نمی‌شود. آیا کارگران نیروی کارند یا آشوبگر؟ که با نیروهای ویژه دسته پنجه نرم کنند. آیا وظیفه کارگران جز پیکار با آهن و فولاد و کار است برای ساخت و ساز و تولید، که امروز باید با نیروی ضدشورش پنجه در پنجه شوند.» اما انگار گارد ضدشورش، کارگر را با آشوبگر و تروریست اشتباه گرفته بود.

حضور گسترده نیروهای ضدشورش در اراک برای سرکوب تجمعات کارگری

پنج نماینده مجلس شورای اسلامی نیز ضمن یک تذکر کتبی به وزیر کشور و اعتراض به برخورد خشن با کارگران نوشتند:‌««چرا به جای رسیدگی به خواسته‌ها و مطالبات قانونی و شرعی کارگران کارخانه آذرآب اراک که چندماه است از حقوق و مزایا محروم شده‌اند، با آنها برخورد خشن و انتظامی می‌شود؟ کارگران کارخانه آذرآب اراک که به علت سوءمدیریت این واحد صنعتی مدت‌هاست خواهان حل مشکلات خود هستند، و چند ماه است از دریافت حقوق محروم شده‌اند به ناچار برای پیگیری مطالبات خود وفق اصل ۲۷ قانون اساسی دست به اعتراض زدند که متاسفانه در تاریخ ۹۶/۶/۲۹ با برخورد خشن ماموران نیروی انتظامی تعدادی از آنها مصدوم و مجروح شدند. چرا وزارت کشور به جای رسیدگی به خواسته‌ها و مطالبات قانونی و شرعی کارگران، زمینه را برای اعتراضات آنان فراهم نموده و موجبات نگرانی و تنگناهای معیشتی برای خانواده‌های آنان شده است؟» هنوز از واکنش وزیر کشور به این تذکر کتبی خبری منتشر نشده است.

مهدی کوهستانی نژاد – مشاور کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری و عضو کنگره کار کانادا – «استفاده گسترده از گارد ضدشورش» در مقابل تجمع کارگران در ایران را بی سابقه ارزیابی می کند و این مساله را ناشی از «گسترش اعتراض های کارگری» در ایران می داند. این رفتار خشن در مقابل کارگران در ایران در حالی ست که براساس اعلامیه سازمان بین المللی کار، دولت ها و کارفرمایان موظف به شناسایی آزادی ایجاد تشکل‌ها و شناسایی کامل حق چانه زنی جمعی برای کارگران هستند.این ارزش محوری توسط جامعه بین المللی به طور مشخص در سال ۱۹۹۵ در نشست جهانی توسعه اجتماعی در «کپنهاک» و در اعلامیه ۱۹۹۸ مورد تصدیق مجدد قرار گرفت. به گفته کارشناسان حقوق کارگری، تحقق این حقوق امکان اعتلا و ایجاد شرایط مناسب کار را فراهم می‌آورد.

 

توانا به زودی دوره‌ای در مورد کارگران با عنوان «حقوق کار و سازماندهی کارگری» برگزار می‌کند. شما می توانید از یکی از این دو طریق ثبت نام کنید؛

لینک ثبت نام در وبسایت

لینک ثبت نام در گوگل فرم

 

وبینار و کلاس مرتبط؛

حقوق کارگران و تشکیلات کارگری
دموکراسی،نارضایتی و کارگر از «جوئل فریدمن»

انتشارات بیشتر ...